VEYSİ POLAT
New York’ta lüks müşterilerine hizmet veren dünyaca tanınan kuaför Vasken Demirjian, tam 56 yıl sonra doğduğu topraklara, Diyarbakır’ın Lice ilçesine döndü. Bu ziyaret, sadece bir memleket gezisi değil; yarım asrı aşan bir hasretin, kaybolan anıların, çocukluk izlerinin ve hiç unutulamayan bir kardeşin peşine düşülen duygusal bir yolculuktu.
ABD’nin New York kentinde yaşayan ve yıllardır işlettiği “Vasken Demirjian Salon” ile uluslararası bir üne kavuşan Vasken Demirjian’ın hikâyesi, Diyarbakır’ın Lice ilçesinde başlıyor.
Ermeni bir ailenin çocuğu olan Vasken’in babası Peno Demirjian, dedesi ise Garabin Demirjian idi. Yıllarca Lice’nin tek demirci ustaları olarak çalışan baba ve dede, yalnızca demire değil, ilçenin hafızasına da şekil veren isimler arasında yer aldı. Demir döven çekiç sesleri, yıllarca Lice sokaklarında yankılanırken, küçük Vasken de çocukluğunu o seslerin arasında geçirdi.
Ancak hayat onları çok erken yaşta memleketlerinden kopardı.
Yıllar geçti…
Aradan yarım asırdan fazla zaman geçti…
Ve Vasken Demirjian, 56 yıl sonra yeniden baba toprağına ayak bastı.
NEW YORK’TA KURDUĞU BAŞARI HİKÂYESİ
Bugün New York’ta kendi adını taşıyan lüks kuaför salonunun sahibi olan Vasken Demirjian, saç renklendirme ve saç sağlığı konusunda Amerika’nın tanınan isimlerinden biri olarak gösteriliyor. Kendisini şu sözlerle tanımlıyor:
“18 yılı aşkın süredir Vasken Demirjian Salon’un sahibi ve renk uzmanı olarak, saç sağlığını temel alan benzersiz bir güzellik deneyimi sunuyorum. Sadece sağlıklı saç güzeldir anlayışıyla hareket ediyor, kaliteyi, zarafeti ve profesyonelliği bir araya getiriyorum.”
Moda, estetik ve güzellik alanındaki yenilikleri yakından takip eden Demirjian, New York’ta seçkin bir müşteri kitlesine hizmet verirken, yıllardır kalbinin bir köşesinde hep Lice’yi taşıdı.
SABAH 05.00’TE LİCE’YE GELDİ… İLK DURAĞI FIRIN OLDU
Yaklaşık 10 gün önce sessiz sedasız Lice’ye gelen Vasken Demirjian, ilçeye sabah saat 05.00 sıralarında ulaştı.
Yıllar sonra doğduğu ilçede yaptığı ilk şey ise oldukça anlamlıydı.
Bir fırına girerek sıcak ekmek aldı…
Fırın ustalarıyla uzun uzun sohbet etti…
Çocukluğunun kokusunu yeniden içine çekti.
Ardından çocukluk arkadaşını buldu.
İkili, yıllar sonra aynı masaya oturarak mercimek çorbası içti.
Dakikalar ilerledikçe sohbetler çocukluk anılarına dönüştü, hatıralar birer birer yeniden canlandı.
BABASININ VE DEDESİNİN ÇIRAĞINI BULDU
Lice ziyaretinin en anlamlı duraklarından biri de babasının ve dedesinin meslek mirası oldu.
İlçenin bugün yaşayan tek demirci ustası Aziz’i ziyaret etti.
Aziz Usta sıradan bir demirci değildi.
O, yıllar önce Vasken’in babası Peno Demirjian ile dedesi Garabin Demirjian’ın yanında yetişmiş, onların çırağı olmuştu.
Yıllar sonra usta ile çırağın ailesi yeniden buluştu.
Demir kokusunun yayıldığı atölyede anlatılan anılar, zamanın hiç silemediği dostlukların sessiz tanıkları oldu.
1975 DEPREMİNİN YIKTIĞI ESKİ LİCE’DE EVİNİ ARADI
Vasken Demirjian’ın en duygusal anlarından biri ise eski Lice’de yaşandı.
1975 depremiyle büyük ölçüde yıkılan eski yerleşim alanına giden Demirjian, çocukluğunu geçirdiği evin izlerini aradı.
Harabeye dönen sokaklarda dolaştı.
Yıkıntılar arasında geçmişini aradı.
Bir zamanlar oyun oynadığı sokaklar artık yoktu.
Komşuların sesleri susmuştu.
Kapılar kapanmış, evler toprağa karışmıştı.
Ancak hafızasındaki Lice bütün canlılığıyla yaşamaya devam ediyordu.
Her taş, her duvar, her sokak ona çocukluğunu yeniden hatırlattı.
EN BÜYÜK ARZUSU KARDEŞİ MARAL’IN MEZARINI BULMAKTI
Bu yolculuğun asıl nedeni ise çok daha derin bir acıydı.
Vasken’in henüz 14 aylıkken hayatını kaybeden kardeşi Maral’ın mezarını bulmak…
Eski Lice Mezarlığı’na giden Demirjian, saatlerce kardeşinin mezarını aradı.
Ancak mezarı bulamadı.
Buna rağmen umudunu kaybetmedi.
Mezarlığın bakımsız halinden büyük üzüntü duyduğunu dile getiren Demirjian, mezarlığın temizlenmesi için destek vereceğini söyledi.
Ayrıca ziyaret eden insanların dinlenebilmesi için mezarlığa banklar yerleştirmeyi planladığını ifade etti.
Onun için bu ziyaret yalnızca geçmişi aramak değil, geçmişe vefa borcunu ödemek anlamına geliyordu.
HER ANINI KAMERAYA ALDI
Vasken Demirjian’ın bu duygu yüklü yolculuğu baştan sona kayıt altına alındı.
Türkiye’de ilgiyle takip edilen “Kerem Nerede” programının yapımcısıyla birlikte Lice’yi adım adım gezen Demirjian, yaşadığı her anı kameralarla belgeledi.
Çocukluk anıları…
Yıkılan evler…
Eski sokaklar…
Demirci dükkânı…
Çocukluk arkadaşı…
Kardeşinin mezarını arayışı…
Vasken Demirjian’ın Lice ziyareti, aslında yıllar önce yarım kalan bir hikâyenin yeniden yazılmasıydı.
New York’un ışıltılı caddelerinde başarıdan başarıya koşan bir iş insanı, çocukluğunun geçtiği sokaklarda yeniden küçük bir çocuğa dönüştü.
Başarının, şöhretin ve yılların silemediği tek şey ise memleket özlemiydi.
56 yıl sonra atılan o adımlar, yalnızca eski taşların arasında değil; hafızanın, aidiyetin ve köklerine duyulan sevginin izinde atıldı.
Belki kardeşi Maral’ın mezarını bulamadı…
Belki çocukluğunun evi artık yoktu…
Ama Vasken Demirjian, yıllardır içinde taşıdığı Lice’ye sonunda kavuştu.
