VEYSİ POLAT

Diyarbakır, son 10 yılda ihracat verileri ve ekonomik kalkınma açısından sürekli yerinde sayıyor.

Bölge illeri arasında gerek yatırımcı, fabrika ve üretim, gerekse istihdam açısından hatırı sayılır verileri olmasına rağmen çok gerilerde.

Örneğin Diyarbakır OSB ve Tekstilkent’te 300’den fazla fabrika ve 16 bini aşan istihdam var ama gel gör ki ihracatı 200 milyon civarında.

Mardin, fabrika sayısı 50’yi geçmemesine rağmen yıllık ihracatı 2 milyar dolar.

Şırnak ha keza yine öyle.

Yani bu kentlerde fabrika, üretim ve istihdam Diyarbakır’ın çeyreği kadar yok ama ihracatlarıyla bizi 10’a katlıyorlar.

Nasıl oluyor peki?

Burada bir tuhaflık var!

Birincisi, Türkiye İhracatçılar Meclisi, verileri kentlerden doğrudan almıyor.

Lojistik ve aracı firmalar üzerinden gösterilen çıktıları baz alıyor.

İkincisi, Diyarbakır’da bir tane ihracat ofisi yok.

Hal böyle olunca Diyarbakır’ın hem üretimi sisteme yansımıyor hem de vergisi başka kentlerin hanesine yazılıyor.

Büyük haksızlık!

Hal böyle olunca sanayici bir veli nimet olan Eximbank da kente şube açmıyor.

Yatırımcıya düşük kredi ve çeşitli kolaylıklar sağlayan bu bankanın şube açması için o kentin ihracat rakamının 2 milyar dolar olması gerekiyor.

Diyarbakır’da başta DTSO, OSB, DTB’nin bu konuda hem şikayeti hem de çözüm arayışı var.